Taką Lily możecie spotkać na Warszawskich ulicach. Biegającą, skaczącą, wchodzącą wszędzie gdzie się da i… nie da. 😉 Często zastanawiam się skąd dzieci czerpią energię?
I dlaczego my, dorośli nie możemy mieć jej aż tak dużo?
Swego czasu podobnie jak Lily – chciałam góry przenosić. Teraz coś pękło. I nie wiem, czy mogę zrzucić winę
na zmęczenie materiału, czy po prostu gdzieś po drodze zbłądziłam.
Czuję, że mimo wielu planów i pomysłów na swój rozwój – stoję w miejscu. Być może jest to skutek uboczny jesieni, która nigdy nie nastrajała mnie pozytywnie. Może by tak zmienić co roczną tradycję i spiąć pośladki?
Bo niby czemu jesienią mam mieć depresję?
Przed nami wiele ciekawych projektów- małych i dużych. Wielkie zmiany na blogu, mnóstwo zaplanowanych postów i konkursów. Niech jesień będzie odpowiednim momentem, by tych zmian dokonać. Was jeśli mogę prosić, to proszę… o trzymanie kciuków by wszystko, co zaplanowaliśmy mogło się spełnić! A już niebawem będziemy mieli się czym pochwalić! 😉
Dzisiejsza stylizacja prosto ze spaceru na który wybraliśmy się z naszą zaprzyjaźnioną ekipą – małą S.
i jej Mamą, które możecie spotkać na blogu TataDa.
Lily z chęcią zakłada płaszcz, który nazywa „to taki niby szlafroczek babci” do tego obowiązkowo buty,
które z kolei w jej mniemaniu są butami na konia („to takie na konia”) i rzecz jasna rajstopy plus apaszka w koniki z którymi najchętniej by się nie rozstawała. Taki zestaw idealny – do parku, czy lans po mieście. 😉
Lily outfit:
Sukienka/płaszcz: Mosquito/Rajstopy: Monsoon/Apaszka:Medicine/Buty: Zara
