„Dziecko nie jest z plasteliny, którą można modelować według uznania.
To samodzielna istota, która chodzi drogą wybraną przez siebie.”
„Ja siama” – każdego dnia słyszę to 12345 razy. Ale to dobry znak. Znak, że dziecko rwie się do samodzielności – czyli rozwija się prawidłowo. Stoczenie boju z samodzielnością dziecka, które chce odkrywać świat nie ma sensu. Trzeba uzbroić się w cierpliwość, co nie zawsze jest takie proste. Doskonale to rozumiem. Ale walka nie służy niczemu dobremu. Malec rośnie – za kilka lat będzie musiał sam o siebie zadbać. My możemy tylko pomóc dziecku w nauce, być asystentami – pod żadnym pozorem nie możemy dziecka wyręczać. Dlatego warto pozwolić naszemu maluchowi na trochę swobody i samodzielności. Dzieci zazwyczaj robią wszystko dużo wolniej i nie czują pośpiechu. Jeśli chcesz zachować spokój i jednocześnie pozwolić dziecku samodzielnie ubrać się na spacer, wyjście do kina lub kawiarni to zacznijcie przygotowania wcześniej niż zwykle – na bank zaoszczędzicie sobie nerwów.
Lily wykazuje mocny pęd do samodzielności jeśli chodzi o zakładanie i wybieranie butów. Codziennie rano wyciąga z szafy wybrane modele, przybiega z krzykiem: „dzisiaj te na spacer” !
I nie ma zmiłuj. Odkąd pamiętam ma świra na punkcie butów. Zresztą, kto jest z nami od początku to doskonale pamięta jej „pieśń o utraconym marzeniu” .
I nie ma zmiłuj. Odkąd pamiętam ma świra na punkcie butów. Zresztą, kto jest z nami od początku to doskonale pamięta jej „pieśń o utraconym marzeniu” .
Tak też było tym razem. Wybrałyśmy strój na spacer – buty też. Jednak przed wyjściem z domu – Lily dostała olśnienia, że to nie są buty, które ona wybrała. Więc moja wizja stylizacji, a raczej butów, które miały być idealne do ciuchów od Cotton Sparrow została zdeptana. Jednak wychodząc z założenia, że 'nic na siłę’ – pozwoliłam na zmianę obuwia – to przecież ona ma czuć się dobrze!
Lily ma na sobie: bluzka, spodnie: Cotton Sparrow/ buty: h&m
