Są takie miejsca do których wracasz z sentymentem i choć znasz je jak własną kieszeń, to za każdym razem odkrywasz na nowo. W innym wymiarze. Ruiny zamku w Krupym znam jeszcze z dzieciństwa.
Ile się tam przeżyło wycieczek, festynów czy chociażby spacerów o wschodzie i zachodzie słońca.
To jedno z miejsc na mojej mapie, które chciałam pokazać córce. Zaraz po świętach, gdy nic jeszcze nie zapowiadało późniejszej choroby wybrałyśmy się na krótką wycieczkę w poszukiwaniu królewicza… który jak się okazało przemieniony był w ślimaka.
Bo jak wytłumaczyć dwulatce, że królewicza nie znajdzie? 😉
Największą atrakcją było przemierzanie małych ścieżek wokół zamku, zbieranie kamieni, oglądanie zakamarków ruin, szukanie ślimaków, zrywanie kwiatków i rzucanie kamyczków do wody. Ileż radości może mieć dziecko mogąc w kaloszach biegać po mokrej trawie nieopodal stawu, gdzie w tle muzyką jest rechot żab i śpiew ptaków. Dziecko w pełni może poznać smak dzieciństwa. O tym, że kiedyś możliwość swobodnej zabawy na dworze bez ciągłej kontroli ze strony dorosłych była codziennością pisałam już dość dużo tu ’Najlepsza sala zabaw’. Jednak należy o tym przypominać. Pozwólmy naszym dzieciom przebywać w ich dziecięcym świecie jak najczęściej!
